على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

3892

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

ومكة ( vamkat ) ا . ع . فراخى و گشادى . ومه ( vamh ) م . ع . ومه النهار ومها ( از باب سمع ) : سخت شد گرماى آن روز . ومهة ( vamhat ) ا . ع . خلاصه هر چيزى و يا گزارش آن . وميدن ( vamidan ) ف ل . م . پ . پاره پاره كردن . و بستن ريسمان پاره شده را بدون گره . و گود كرده شدن و تهى شدن و كنده شدن . و ساييدن و بهم ماليدن . و دميدن در چيزى و باد كردن و دميدن . وميض ( vamiz ) م . ع . ومض ومضا و ومضانا و وميضا . ر . ومض و ومضان . ون ( van ) پ . كلمه استثنا كه در ترقى استعمال مىشود مانند بل و بلكه و مگر . ون ( van ) ص . پ . شبيه و نظير و مانند . ر . وان . و بيغش و خالص و صاف . ون ( van ) ا . پ . بار درخت بنه كه حبة الخضراء نيز گويند . و بلغت مردم خطا : ده هزار سال . و نام شهرى . ون ( van ) ا . پ . مأخوذ از سنسكريت - چوب و جنگل و بيشه . و سنج . ون ( vann ) ا . ع . ضعف و سستى . و يك نوع سازى كه با انگشتان مىنوازند . و نام شهرى . ونا ( van ) ا . پ . فاخته و قمرى . وناء ( van ' ) ا . ع . رنج‌بردگى و ماندگى و خستگى و سستى و ضعف . وناء ( ven ' ) و ( van ' ) م . ع . ونى ونيا و ونى و ونيا و وناء و وناء . ر . ونى ( vany ) و ( van ) . وناة ( van t ) ا . ع . مرواريد . وناة ( van t ) ص . ع . امراة وناة : زن بردبار و آهسته و باوقار در نشست و برخاست و رفتار . و زن سست . ونانه ( nan ne ) ا . پ . نان گرده . ونج ( vanj ) ا . پ . گنجشك . ونج ( vanaj ) ص . پ . زشت و ناخوش و ميرم . ونج ( vanaj ) ا . ع . نوعى از اوتار و رود جامه و رباب و چغانه . ونجنك ( vanjnak ) ا . پ . شاه اسپرم كه بتازى ضيمران گويند . وند ( vand ) ا . پ . آزمايش و امتحان . و دليل و برهان . و رنج و محنت و كوشش . و تعريف و ستايش . و ظرف و آوند . و طبق و كاسه و كوزه . وند ( vand ) پ . از جمله حروفى است كه هميشه به آخر اسم ملحق شده و معنى دارايى به آن مىدهد مانند مند همچون دولتوند و دولتمند و خردوند و خردمند . وندا ( vand ) ا . پ . بلغت زند و پازند : خواهش و خواسته . وندانه ( vand ne ) ا . پ . بار درخت بنه كه ون نيز گويند . وندسار ( vand - s r ) ا . پ . مركز دايره . وندك ( vanadek ) ا . پ . نام شهرى متعلق بمملكت ايتاليا واقع در كنار درياى آدرياتيك و داراى 262000 نفر جمعيت و اين شهر را در وسط آب بنا كرده‌اند . وندونديد ( vand - vandid ) ا . پ . نام نسك هفتم از كتاب زند . ونده ( vande ) ا . پ . تره تيزك و جرجير . ونديداد ( vandid d ) ا . پ . نام نسك ششم از كتاب زند . ونديدن ( vandidan ) ف م . پ . رنج بردن و محنت كشيدن و كوشش كردن . ونديدوزند ( vandidu - zand ) ا . پ . نام نسك نهم از كتاب زند . ونزد ( vanzad ) ونژد ( vanjad ) ا . پ . صمغ درخت ون . ونع ( vana ' ) ا . ع . بلغت اهل يمن چيز اندك را گويند . ونك ( vank ) م . ع . ونك فى قومه ونكا ( از باب ضرب ) : جاى گرفت در ميان قوم خود . ونك ( vanak ) ا . پ . جانورى شبيه بگربه ولى بىدم و كبود رنك كه بتازى و بر گويند . و نيز نام دهى در شميران رى . ونكول ( vankul ) ا . پ . هر چيز لازم و در كار و ما يحتاج و ضرورى . ونكه ( van - ke ) پ . كلمه استثنا كه در ترقى استعمال مىشود مانند بلكه . ونگ ( vang ) و ( veng ) ا - ص . پ . تهى و خالى و تهىدست و درويش و گدا و مفلس . و صدا و آواز . و زشت . ونگ ونگ ( vang - vang ) و ( veng - veng ) ا . پ . آواز درهم و برهم و شوريده . و زمزمه‌اى كه بانگ آن از بينى برآيد . ونم ( vanm ) م . ع . ونم الذباب ونما و ونيما ( از باب ضرب ) : پيحال انداخت آن مگس . ونمة ( vanamat ) ا . ع . پيخال مگس . ونمشك ( vanmack ) ا . پ . صمغ درخت ون . وننگ ( vanang ) ا . پ . ريسمانى كه دو سر آن را بر ديوار و جز آن